ഭാരതീയ ഈശ്വരസങ്കല്‍പ്പം

സംഗീതത്തിലെ ലെ സ്വരം അല്ല ഭാഷയിലെ സ്വരം. ഭാഷയിലെ വ്യഞ്ജനം അല്ല വാണിഭ ത്ത്തിലെ വ്യഞ്ജനം. ഭാഷയിലെ വര്‍ണ്ണവും ചിത്രത്തിലെ വര്‍ണ്ണവും വ്യത്യാസമാണ് സംഗീതത്തിലെ വര്‍ണ്ണവും വ്യത്യാസമാണ്..മതം എന്ന സംജ്ഞാക്ക് റിലിജിയന്‍ എന്നാ അര്‍ഥം കൊടുക്കാവുന്നതല്ല. ''ഫ'' എന്നാ ശബ്ദം ''pha''എന്നല്ലാതെ fa എന്നായി മാറിയത് പോലെ ഭാരതം ഉദ്ദ്ടെശി കുന്ന ''മത'' ശബ്ദത്തിന് തന്നെ വ്യത്യാസം വന്നിരിക്കുന്നു..അത് പ[ഒലെ ഭാരതം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ''ഈശ്വര ''സങ്കല്‍പ്പത്തിനും വ്യത്യാസം വന്നിരിക്കുന്നു...'''ഇന്ദ്രനല്ല നമ്മുടെ ദൈവം ഗൊവര്ധനമാണ് ''എന്ന് ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഈശ്വര ശബ്ദത്തെ കാണാന്‍ കഴിവില്ലാതെ വന്നതിന്റെ ഭവിഷ്യത്തുകള്‍ ആണ് ഒരു പ്രശ്നം.സ്പന്ദ ത്തെ ഈശ്വരന്‍ ആയി കാണുന്ന ഒരു ചിന്ത 'ശൈവ' ത്തില്‍ ഉണ്ട്.,.

ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ കുശവന്മാര്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന പാത്രം ആ ഗ്രാമ വാസികള്‍ ഉപയോഗിക്കുക ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ കൃഷിക്കാര്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണം ആ ഗ്രാമ വാസികള്‍ ഉപയോഗിക്കുക ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ കരുവാന്മാര്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇരുമ്പ് സാധനങ്ങള്‍ ആഗ്രാമം ഉപയോഗിക്കുക, ഒരു ഗ്രാമത്തിഉലെ നെയ്ത്തുകാര്‍ ആ ഗ്രാമത്തിനു വേണ്ട വസ്ത്രം നല്‍കുക...അങ്ങിനെ ഉള്ള സമ്പദ് വ്യവസ്തയിലൂടെ നമ്മുടെ കാശ് ((ഗ്രാമ സമ്പത്ത്))അന്യര്‍ക്ക് പോകാതെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഗാന്ദിജി യുറെ ധന തത്വ ശാസ്ത്രം എന്നാണു ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത്. ആര് തെരുവ് ഗായകര്‍ ആയാലും ബംഗാളില്‍ അവന്‍ ''ബാവുള്‍''ആയി മാറുന്ന പോലെ ഗോള്‍ഡ്‌ സ്മിത്ത് ///സ്വര്‍ണ്ണ പണിക്കാരന്‍ ആകുമ്പോള്‍ വിരോധം ഇല്ലാതിരിക്കുകയും 'തട്ടാന്‍' ആകുമ്പോള്‍ ജാതീയത ആകുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആണ് പ്രശ്നം..'ദോബ്ബി'' കുഴപ്പമില്ല ''മണ്ണാത്തി''ജാതീയത ആകുമ്പോള്‍ ആണ് പ്രശ്നം..ബ്ലാക് സ്മിത്ത് '' ഇരുമ്പു പണിക്കാരന്‍'' ആകാം ''കരുവാന്‍'' ആയാല്‍ പ്രശ്നം ആകുന്നതെന്താണ് എന്ന് അറിയില്ല..അയിത്തം ശാപമാണ് തീണ്ടലും അതിലേറെ വിപത്താണ് സംശയമില്ല പക്ഷെ ഗാന്ദിജി യെ കീറി മുറിക്കരുതെന്നു തോന്നുന്നു..അദ്ദേഹം വിഭാവനം ചെയ്ത കാഴ്ച കിട്ടാന്‍ സാംസ്കാരികമായി ഉയരേണ്ടതുണ്ട് .